“Veertig jaar geleden kwam mijn dochter bij Vincentius wonen. Gelukkig hoefde je toen je kind niet meer ‘aan de deur af te leveren’. Toch voelde ik me als ouder nog niet belangrijk. Ik mocht toen zelfs geen nieuwe afwasmachine of zonnescherm betalen.

In de loop van de jaren veranderde dat. Nu is men blij met elke bijdrage van ouders. Er was toen al een oudervereniging. Later werd dat een familievereniging, omdat bewoners en ouders ouder werden. Ook broers en zussen raakten steeds meer betrokken. Toen de cliëntenraden wettelijk verplicht werden, kregen familieleden meer inspraak. Deze raden zijn later samengevoegd tot de Regioraad Brabant.

Ouderbetrokkenheid werd steeds belangrijker. Er kwam zelfs een werkgroep ‘Ouderparticipatie’. Toch dacht men bij participatie vaak vooral aan meehelpen met klusjes. En dat is nog altijd welkom. Ik heb het gevoel dat mijn inzet, ook al is die klein, wordt gewaardeerd.”