In de jaren ’90 veranderde er veel bij Huize Vincentius. De speciale scholen op het terrein, voor kinderen die moeilijk of zeer moeilijk leren (MLK en ZMLK), stopten langzaam. Zo verdween de schoolfunctie van Vincentius.

Tegelijkertijd groeide de wereld van de bewoners. Ze gingen vaker op vakantie. Niet alleen in Nederland, maar soms zelfs naar het buitenland, zoals Frankrijk. Dit was een belangrijke stap naar meer zelfstandigheid en nieuwe ervaringen.

Ook op het terrein verschoof de focus naar meedoen in de maatschappij en verbinding met de omgeving. Er kwam bijvoorbeeld een tuincentrum waar bewoners werkten. Mensen uit het dorp konden er planten en tuinspullen kopen. Het tuincentrum was niet alleen een fijne dagbesteding, maar ook een ontmoetingsplek voor bewoners van Huize Vincentius en de buurt.